“Huh? Geen Facebook?” | Leven zonder social media

“Maudy, ik wilde je laatst taggen op Facebook, maar dat kon niet! Super raar!” Hoe vaak ik dit wel niet gehoord heb. In april 2018 verwijderde ik Facebook, Instagram, Snapchat en mijn oude Twitter account. Inmiddels zit ik ongeveer 10 maanden zonder social media en ik heb heb nog geen moment spijt gehad. Hier lees je over mijn beslissing om als Koos SocialMedia-loos door het leven te gaan.

Onrust en tijdgebrek

Dat is wat social media mij vooral bezorgde. Toegegeven: ik was al nooit groot gebruiker van Snapchat of Instagram. Beide apps stonden vaak een tijdje op mijn telefoon, waarna ik het weer verwijderde. Maar Facebook? Oh, daar kon ik úren op scrollen. Helemaal naar beneden, tot de app me vertelde dat ik niet verder kon, waarna ik naar boven scrollde en het scherm vernieuwde. Mijn dag begon en eindigde standaard met Facebook. ’s Ochtends scrollde ik al vaak een half uur door mijn tijdlijn heen, waardoor ik in de knel kwam met de tijd. ’s Avonds kon ik m’n telefoon niet wegleggen. Was mijn tijdlijn zo interessant dan? Nee, totaal niet: hij bestond vooral uit memes en een paar leuke kiekjes van zogenaamde vriendjes/vriendinnetjes die ik al jaren niet gesproken had. Toch bleef ik scrollen, want wat nou als dat volgende berichtje nou net wèl belangrijk was..?

Zaadje geplant

Het scenario wat ik hier boven omschreef kostte me veel tijd, en bracht me verder eigenlijk niets. Naast onrust. En de Fear of Missing Out. Niet top. Ondertussen zag ik af en toe zag berichtjes voorbij komen van mensen die hun Facebook gingen verwijderen, en last minute nog even andere contactgegevens wilden verzamelen, just in case. Eerst was ik hier compleet van in shock. Dat kán toch niet, zomaar je Facebook verwijderen?! En dan? Wat nou als je het mist? Of als je het nodig hebt? Je moet toch de evenementen kunnen volgen? Mensen kunnen stalken? Nee, in eerste instantie leek het me niks. Maar het eerste zaadje was geplant. Stiekem begon er wat te kriebelen. Want jeetje, wat zou het lekker rustig zijn. En zou ik nou echt zoveel missen? Het was stof om over na te denken.

De trigger

Rond maart/april 2018 kwam Facebook ineens vaak in het nieuws. Er was veel commotie, door alle gegevens die het social media platform van je zou verzamelen. Arjen Lubach besloot Facebook te verlaten en riep iedereen op hetzelfde te doen. Dikwijls krijg ik de vraag of dit voor mij ook de aanleiding was om te stoppen. Het antwoord daarop is nee: het idee spookte al langer door mijn hoofd. Nee, de trigger was het rapport van de persoonlijke gegevens die Facebook van mij had. Ik heb dit destijds met grote verbijstering doorgenomen. Foto’s die ik nooit via Facebook gestuurd of gepost had, nummers die mij (via het mobiele netwerk, niet via Facebook) gebeld hadden, inclusief de duur van die belletjes, zoekopdrachten die ik sinds 2010 had gedaan: het kwam allemaal voorbij. Alleen het downloaden van dit rapport duurde al een goed half uur. Noem me naïef, maar ik had dit niet verwacht. Ik walgde ervan, het was de druppel die de emmer deed overlopen. De dag erna knalde ik ook zo’n “hoi ik stop met Facebook”-berichtje op mijn tijdlijn, en een week later verwijderde ik mijn profiel.

… en de rest?

Tsja, die was er natuurlijk ook nog. Dat ik de apps van Snapchat en Instagram eens in de zoveel tijd van m’n telefoon afgooide, betekende nog niet dat de accounts ook op magische wijze verdwenen waren. Ook was er nog een oud Twitter account, waar ik zeer actief op was op mijn 14e, en wat dus eigenlijk puur voor nostalgische redenen in stand werd gehouden. Toen ik Facebook eenmaal verwijderd had, waren deze social media accounts al helemaal geen biggie meer. Onder het mom van “lekker doorpakken” werden ze allemaal verwijderd. Iets met opgeruimd staat netjes, of zoiets. Het enige wat ik nog over hield was een LinkedIn profiel voor professionele redenen, en een PolarSteps account bij gebrek aan een echte reisblog, en dat is alles. (Oh, en Whatsapp. Telt dat?)

Puur genieten

Sinds april 2018 ben ik dus praktisch social media-loos. En oh, wat is dat fijn! Toegegeven: ik had van tevoren nooit verwacht dat het me zoveel rust op zou leveren. Niet alleen heb ik meer tijd die ik veel leuker/nuttiger/productiever kan besteden, maar ook mentaal is het een hele opluchting. Wel moet ik bekennen dat mijn wereld soms wat kleiner voelt. Dat is de keerzijde van de medaille: ik krijg gewoon echt veel minder mee. Denk ik. Ik weet het niet zeker, want hè, hoe zou ik moeten weten wat ik niet meekrijg? Aan de andere kant zorgt dat er op zijn beurt wel weer voor dat ik mezelf veel minder vergelijk met anderen, of beter gezegd, met de perfect pictures van anderen. Voor mij persoonlijk is dat veel meer waard. Oh en, mocht je het je afvragen: nee, ik vergeet (haast) geen belangrijke verjaardagen. Die staan gewoon allemaal netjes genoteerd op de prachtige verjaardagskalender die aan de WC-deur hangt. 😉

Ik hoop dat ik je zo een beetje een beeld heb kunnen geven van waarom ik nou die vreemde, Facebookloze eend in de bijt ben. Mocht je er nog vragen over hebben, stel ze gerust! Heb jij wel veel social media accounts? En gebruik je ze ook vaak? Ik ben benieuwd!

Liefs,
Maudy

Deze post heeft 14 reacties

  1. Kan me voorstellen dat het veel rust geeft! Ik heb alleen nog Facebook omdat ik regelmatig mee doe aan swaps en daarvoor in een FB groep moet zitten maar voor de rest gebruik ik het niet. Ik heb de app ook niet op mijn telefoon. Instagram vind ik zelf wel fijn om foto’s te delen en ik heb er ook contact met wat mensen maar nadat ik een maandje de app verwijderde, gebruik ik hem nu met mate. Thanks to de ‘schermtijd’ van mijn Iphone die me zegt als mijn half uurtje om is :p

    1. Kan me helemaal voorstellen dat voor swaps etc. Facebook nog handig is! In Maastricht hebben we ook zo’n lokale Facebook groep om dingen te verkopen, ruilen en dergelijke, en daar gebruik ik soms nog stiekem mijn vriend’s account voor ;). Wat goed dat je een schermtijd voor Instagram hebt ingesteld trouwens, heel slim!

  2. Blijkbaar had ik net een ongeldig e-mailadres opgegeven nadat ik hier mijn complete levensverhaal had lopen pennen ;). Poging 2 dus! Ik kan me helemaal voorstellen dat je productiever bent en meer rust hebt zonder social media in je leven. Ikzelf ben niet van plan om zonder social media te leven, maar probeer hier de laatste tijd wel een stuk bewuster mee om te gaan. Ben er dan ook minder vaak op te vinden en dat vind ik heel prettig!

    1. Oh neeeee, wat balen! Maar poging 2 vind ik ook heel fijn. Zonder social media is natuurlijk ook helemaal niet nodig, het is slechts mijn persoonlijke voorkeur. En het is al super dat je er bewuster mee omgaat! Goed bezig!

  3. Hey!! Geloof het of niet, maar ik ben ook één van die vreemden die geen sociale media heeft haha, echt waar! Ik vind het dus super leuk om te lezen dat je het ook niet hebt, en dat het je zoveel rust geeft! Ik ben nooit aan facebook begonnen. Verder heb ik wel hyves gehad, twitter, snapchat en instagram. Maar ook dat heb ik denk ik rond 2015 allemaal verwijderd. Ook geen moment spijt gehad.

    Ik begrijp wel dat je soms het gevoel hebt dat je echt minder meekrijgt. Misschien is dat ook zo, maar echt waar, ik denk dat als iets echt belangrijk is het ons echt niet zal ontgaan haha!

    Liefs

    1. Aaaah wat grappig om te horen! Fijn om gelijkgestemden tegen te komen 🙂 En inderdaad, zodra dingen ècht belangrijk zijn dan zal ik het linksom of rechtsom toch wel horen.

  4. Wat een inspirerend artikel.. Het heeft mij zeker aan het nadenken gezet.
    Heb er regelmatig over gebrainstormd, en gedacht over de do’s en dont’s.
    Het begint ook al om er bewust van te zijn!
    Liefs,
    Evelien

    1. Heel leuk om te lezen dat je het inspirerend vindt en dat het je aan het denken gezet heeft! Bewust zijn inderdaad waar alles mee begint 🙂

  5. Leuk artikel! Ik heb Facebook, Twitter en LinkedIn. LinkedIn is professioneel handig dus die blijft, Twitter vind ik gewoon echt heel erg leuk en interessant en Facebook, tja, Facebook… Ik zou er wel mee willen stoppen, maar ik zit in een aantal groepen die heel leuk of praktisch gewoon nodig zijn (informatie over mijn sportclub, meelezen met Lisette Jonkmans nieuwe boek). Wel heb ik al flink geminderd met beide social media. Misschien de regels voor mezelf nog wat aanscherpen.

    1. Wat goed dat je al geminderd hebt met social media! Ik kan me helemaal voorstellen dat het voor de dingen die jij noemt handig is om Facebook te hebben. Het is natuurlijk ook maar net wat je eruit haalt!

  6. Wat leuk om te lezen! Ik heb eind 2018 mijn Instagram weggedaan, wat voor mij een echte energie,- en tijdsslurper was. Ik herken heel erg de rust en tijd die jij voelde toen je sociale media wegdeed. Ik heb nog wel Facebook, Ik kijk al jaren niet meer echt op Facebook, maar gebruik het alleen voor de Messenger functie, omdat ik veel buitenlandse vrienden en familie heb. En ik heb technisch gezien ook een LinkedIn profiel, maar daar doe ik ook niks mee.

    1. Grappig dat jij met Instagram had wat ik met Facebook had! Ik sta er soms van te kijken hoeveel mensen het toch wel herkennen. De messenger functie vind ik ook heel fijn, ik kwam er laatst achter dat je die ook met je telefoonnummer kunt activeren op je telefoon: erg handig.

  7. Ik heb het een ruim halfjaar verwijderd, toen ben ik van 40 uur 32 uur gaan werken en toen ben ik weer Facebook gaan gebruiken ivm samenwerkingen.. vaak heb je bepaalde websites waarin je met Facebook moet inloggen..hier liep ik dus enorm tegenaan.. toch maar weer geïnstalleerd terwijl het mij ook een enorme rust gaf

    1. Ah ja dat is balen… Ik herken het wel, gelukkig bieden de meeste sites inmiddels ook andere opties om in te loggen!

Geef een reactie