No Buy Challenge: mijn ervaring (+ tips)

Jawel dames (en heren?), het is april. Naast dat dit mijn verjaardagsmaand is, betekent het dit jaar ook iets heel anders voor mij. Namelijk: mijn No Buy Challenge is officieel afgelopen! Terugkijkend op de afgelopen drie maanden, neem ik je graag mee in mijn ervaring. Want wat vond ik er nou van? En welke tips zou ik jou meegeven?

Even een opfrisser

De mensen die mij vanaf moment één volgen, weten het wellicht nog: mijn tweede blogpost ging over het wat en waarom van de No Buy Challenge die ik voor mijzelf stelde. Sara van When Sara Smiles inspireerde mij met haar No Buy Challenge, en de voordelen die zij ervan omschreef klonken mij als muziek in de oren. Het kwam erop neer dat ik bewuster wilde worden van mijn koopgedrag en dat ik meer tevredenheid wilde ervaren met de spullen die ik al heb. Ik stelde het koopverbod in voor álles, mits het niet mijn gezondheid of mijn studievoortgang zou belemmeren. Wel mocht ik uiteraard vervangende producten kopen als dat nodig was, bijvoorbeeld voor opgemaakte verzorgingsproducten.

Hoe is het gegaan?

Dat is natuurlijk de grote vraag, nu de drie maanden erop zitten: heb ik het volgehouden? Het antwoord is ja. En nee. Dat wil zeggen: ik ben niet gaan shoppen, ik heb geen impulsaankopen gedaan en ik heb geen onnodige verzorgingsproducten of dergelijke gekocht. Het komt erop neer dat ik geen extra spullen in huis gehaald heb, dus in principe is het me gelukt. Maar ik heb nog best een aantal dingen uit gemakzucht gekocht, terwijl het achteraf gezien eigenlijk niet strikt noodzakelijk was. Ook heb ik nog best vaak (lees: vaker dan ik toe wil geven) eten en drinken gekocht, wat gemakkelijk voorkomen kunnen worden door wat meer vooruit te denken.

Wat er goed ging

Onder het mom van positiviteit: eerst de dingen die goed gingen tijdens mijn No Buy Challenge.

Kleding

Kleding an sich was geen grote uitdaging voor mij. Ik ben het tegenovergestelde van een fashion chick en koop haast nooit kleding. Echter had ik geen rekening gehouden met de sterke wil die zich plots meester van mij kan maken zodra ik vind dat ik ècht iets nodig heb. Voorbeeld: toen de winter op z’n guurst was, vond ik mijn winterjas niet warm genoeg. En dus had ik- naar mijn idee – een mooie, high-tech winterjas nodig. ’t Liefst van Teym (à €350) of van Fjällräven (minstens €400). Ik heb zelfs al in meerdere winkels gestaan om een jas te passen. Toch heb ik genoeg wilskracht kunnen opbrengen om er geen te kopen. Trots! En oké, toegegeven: een gebrek aan geld hielp ook wel mee. 😉

Boeken

Alleen geleend van de (online) bibliotheek, en dus geen nieuwe gekocht. Overigens heb ik de ongelezen boeken die ik thuis heb liggen alsnog niet gelezen, oeps. Ik heb bij die boeken altijd zo’n instelling van “ach, die kan ik altijd nog lezen!”, waardoor ik ze dus nooit als éérste lees. Is dat een heel gek trekje?

Wenskaarten

Ik heb welgeteld slechts vier kaartjes gekocht: drie voor jarigen en één ansichtkaart voor mijn oma vanuit Engeland. Een hele prestatie voor mij, want ik ben echt gèk op kaartjes. Als ik een leuke zie, dan moet ik ‘m hebben, en dan verzin ik later wel een keer naar wie ik hem stuur. Dat heb ik de afgelopen drie maanden helemaal niet gedaan, dus. Blij mee!

Verzorgingsproducten

Hier ben ik ook best trots op. Voor verzorgingsproducten geldt hetzelfde als voor kleding: ik ben er niet mee bezig en heb er geen interesse in, tot ik iets tegenkom waarvan ik honderden voordelen beoog. Dan moet ik het direct hebben. Het voelt goed om te weten dat ik mezelf hiervan behoed heb.

Verbeterpuntjes

Is het dan allemaal zo soepel gegaan? Ik benoemde het hiervoor al even kort, maar nee, absoluut niet. Ik heb nog best wat aankopen gedaan die ik echt niet had hoeven doen. Zo heb ik bijvoorbeeld tijdens mijn reisje naar Engeland een USB adapter voor Engelse stopcontacten gekocht. Ik dacht hier pas aan toen ik al in Engeland was. Achteraf gezien had ik makkelijk een verloopstekkertje van een vriendin kunnen lenen, maar daar had ik van tevoren geen seconde bij stilgestaan. Het is natuurlijk geen ramp, maar wel een beetje zonde. Dit soort aankopen zouden makkelijk voorkomen kunnen worden als ik me in de toekomst iets beter voorbereid.

Daarnaast ging mijn voornemen om geen eten en drinken uit gemakzucht te kopen te koop ook snel bergafwaarts. De eerste paar weken ging het nog best steady, maar daarna… Een koffietje hier, een lekker broodje voor onderweg daar: het had allemaal niet gehoeven, maar de lijn tussen onnodig en nodig is toch wat minder duidelijk als het op eten aankomt. Uiteindelijk heb ik deze regel van mijn prioriteitenlijstje geschrapt, het is immers ook veel beter om je op één ding tegelijk te focussen.

Wat het me gebracht heeft

Eerlijk is eerlijk: de No Buy Challenge heeft me niet zoveel euforie gebracht als ik gedacht (gehoopt?) had toen ik eraan begon. Ik gok dat dit is omdat ik al niet zo’n shopverslaafde was: er viel gewoonweg niet zoveel winst te behalen. Desalniettemin heeft het me zeker wat gebracht!

Peace & quiet

Allereerst merkte ik al snel dat ik veel meer rust in mijn hoofd ervoer. Geen eeuwige scrollsessies door mijn favoriete tweedehands kledingplatforms meer, ook niet even snel checken of mijn lievelingsmerken nog nieuwe items aan hun collecties hadden toegevoegd. Als ik mezelf in de stad begaf (wat ik nogal regelmatig doe, want ik woon midden in het centrum van Maastricht), dan ging alles er ook een stuk sneller aan toe. Ik hoefde immers toch geen kledingwinkels in, en als ik dan wèl in een kledingwinkel was, hoefde ik niet eeuwig te wikken en wegen of ik iets wilde passen, laat staan mee naar huis nemen. Ik ging toch niks kopen!

Het geeft dus enorm veel rust om niet eens te hoeven overwegen of je ergens geïnteresseerd in zou zijn of niet.

Bewustwording

Klinkt lekker zweverig zo, dit kopje. Wat ik ermee bedoel, is dat ik nu veel bewuster ben van het proces dat zich in mijn hoofd afspeelt als ik iets tegenkom wat ik leuk vind. Eindelijk snap ik hoe al die marketing trucjes op mij inwerken!

Mijn beste voorbeeld hiervan, is een bullet journal. Ik heb nooit een bullet journal gehad, noch de behoefte om met zo’n ding aan de slag te gaan. Per slot van rekening liggen hier thuis tig halflege schriftjes die ik ooit tot mijn creativiteitsbijbel gedoopt had, waar uiteindelijk niets mee gebeurde. Niks voor mij dus. Tot ik een mooie voorbij zag komen. Inclusief de productomschrijving die erbij hoorde. Mega handig, zo met al die stipjes, dan kan je er ècht helemaal mee doen wat je zelf wilt. En wat een mooie kaft. Jeetje, je kunt het zelfs als agenda gebruiken? Hoe heb ik ooit zonder zo’n ding geleefd?! Ik besloot hem op het lijstje te zetten van de dingen die ik na mijn No Buy Challenge wilde aanschaffen, en liet het vervolgens los. Ongeveer drie weken later kwam ik het weer tegen. Ik zag het staan en dacht ‘wat moet ik nou weer met een bullet journal?’, waarna ik ‘m snel van het lijstje schrapte.

Dit is met ontzettend veel dingen gebeurd. Als ik nu kijk naar mijn wishlist met dingen voor na mijn Buy Challenge, waarvan ik 100% zeker wist dat ze ècht moest hebben, dan denk ik bij driekwart ‘wacht, waarom wilde ik dit precies?’. Zo grappig! Het is voor mij een heel belangrijke les uit de challenge, die ik zeker mee ga nemen.

Een kritische blik

Dit komt misschien een beetje overeen met het puntje hierboven, desalniettemin wilde ik het even benoemen. Over het algemeen ben ik al best minimalistisch, maar deze challenge heeft me nog meer aan het denken gezet over onze consumptiemaatschappij en over ‘spullen’. Zodra je door winkels heen loopt, wetende dat je niks gaat kopen, dan creëer je een stukje afstand van alles wat je in die winkel ziet. Je kunt het als het ware iets beter observeren, zonder er deel van uit te maken. Op die momenten kwam het goed bij me binnen hoe bizar het eigenlijk is. We kunnen kopen wat we willen, praktisch alles is op steenworp afstand te verkrijgen. En het is zooooo veel! Juist door die grote hoeveelheid is nog moeilijker om goed te kunnen beseffen dat alles wat er in winkels te vinden is, tijd, grondstoffen en energie nodig heeft gehad om tot stand te komen. Tijd, grondstoffen en energie die ik niet zomaar zou willen verspillen. Ik denk er dus in het vervolg ook wel meer dan twee keer over na of ik iets echt wil hebben, of ik het echt nodig heb, en of ik het ook echt vaak ga gebruiken.

Mijn tips voor jou

Zat jij er al een tijdje aan te denken om ook een No Buy Challenge te doen? Of heb ik je met dit artikel geïnspireerd om je er toch ook maar eens aan te wagen? Na deze drie maanden, zijn er een aantal dingen die ik de volgende keer anders aan zou pakken, en een paar dingen die ik juist precies hetzelfde zou doen. Ik geef je graag mijn tips!

  • Zet voor jezelf op een rijtje: waarom ga je dit doen? De beweegredenen om een No Buy Challenge te doen, kunnen enorm variëren. Veel mensen willen hun impact op de aarde beperken, en kiezen er daarom voor om alleen nog tweedehands te kopen. Anderen willen juist graag geld besparen, waardoor ze überhaupt helemaal niks meer kopen. Nog iemand anders kan besluiten dat hij nu wel genoeg spullen bezit, en zal zich dus voornamelijk richten op spullen ruilen. Het is maar net wat jij eruit wilt halen, dus heb dat goed voor ogen. Je redenen om een No Buy Challenge te doen zullen je helpen een koers voor jezelf te zetten. Bonus tip: zet deze op papier (zie ook het derde puntje), en lees dit een paar keer door wanneer je het moeilijk vindt worden.
  • Maak het jezelf niet onnodig moeilijk. Daarmee bedoel ik: stel niet te veel eisen voor jezelf. Ik moest al vrij snel één van mijn regels laten varen, omdat ik me op alles tegelijk wilde focussen. Achteraf gezien had ik ook wel kunnen bedenken dat dat niet de beste strategie ooit is. Maak voor jezelf een klein aantal richtlijnen. Wat zijn nou echt de gebieden waar jij het meeste winst op kunt behalen? Kies er één of twee en concentreer je daar op. Blijven er nog veel andere punten over? Bewaar deze dan voor een volgende keer.
  • Een goed begin is het halve werk. Van tevoren had ik duidelijke afspraken met mezelf gemaakt, en ik moet zeggen dat dit me erg goed bevallen is. Ik had deze zwart op wit gezet, dat hielp met het concretiseren van mijn regels en doelen. Als je het in je hoofd houdt, wordt het na een tijdje misschien toch een beetje blurry (“ach, drie maanden… 2,5 is goed genoeg!”). Zwart op wit kun je er moeilijk omheen.
  • Sluit mooi aan op het vorige puntje: Vertel het iedereen! Schreeuw het van de daken: jij doet een No Buy Challenge en iedereen mag het weten! Als je je vrienden en familie van jouw challenge op de hoogte stelt, kom je moeilijker onder je eigen regels uit. Iedereen weet immers dat jij drie maanden (of één, of zes) niks koopt, beetje gek als ze je dan ineens in een nieuwe outfit zien lopen toch? Niet alleen daarom is het handig als ze het weten: ze kunnen je natuurlijk ook gewoon helpen. Door je niet mee te vragen als ze gaan shoppen bijvoorbeeld, of om je op te beuren als je dat ene pràchtige jurkje uit de sale aan je voorbij hebt laten gaan.
  • Hou een lijstje bij met alles wat je tegenkomt en graag wilt kopen na de No Buy Challenge. Ik geloof dat ik mijn redenen voor deze tip hierboven al duidelijk genoeg omschreven heb. Doe het, echt: het was voor mij de allergrootste eye-opener.

Eind goed, al goed?

Nu het inmiddels halverwege april is, vraag je je misschien af hoe ik het voort ga zetten. Ga ik door met zo min mogelijk kopen, of stond ik op 1 april al gereed voor een shopping spree? Ik kan voor de toekomst weinig beloven, maar ik weet wel dat ik nog geen behoefte heb gevoeld om meteen allerlei winkels in te duiken. De rust die de No Buy Challenge gaf zal ik niet snel vergeten, en ik ga dan ook proberen om op deze manier door te gaan. Bovendien kan iets langer nadenken over dingen die ik wil kopen sowieso geen kwaad. Wel heb ik laatst wat kaartjes gekocht die niet per se nodig waren, hihi. Wat kan ik zeggen? Het blijft een zwakke plek!

Mijn No Buy Challenge is me goed bevallen, al had ik euforischere (is dat een woord?) resultaten verwacht. Heb jij wel eens een No Buy Challenge gedaan, of iets soortgelijks? En shop jij vaak? Let me know!

Liefs,
Maudy

Deze post heeft 3 reacties

  1. Woehoe, you made it! Slim, zo’n lijstje met dingen die je eigenlijk zou willen kopen. Ik ben de laatste tijd al veel bewuster bezig met mijn koopgedrag, dus op dit moment sla ik de challenge over, maar wie weet ooit!

    1. Jaaa ik ben super trots dat het me gelukt is! 🙂 En dat lijstje is inderdaad echt een uitkomst. Wat goed dat je er al bewust mee bezig bent! Een challenge kan altijd in de toekomst nog, maar je moet er wel echt achterstaan inderdaad.

  2. Wow wat knap! Hele goede tips! Ik denk dat bewustwording inderdaad een erg belangrijke is. Oh en inderdaad voor jezelf opschrijven waarom je het wil doen!

Geef een reactie