Enjoy the Difference

Al langere tijd heb ik last van uitstelgedrag, en dan met name als het aankomt op MaudyJeanine.nl. Ik push het schrijven van nieuwe artikelen constant voor me uit. Wanneer ik er wel aan ga zitten, beleef ik er nauwelijks plezier aan. Eerst snapte ik niet waar dit vandaan kwam, maar inmiddels heb ik wel een idee.

Het moet allemaal perfect zijn

Dat is wat er door mijn hoofd gaat als ik aan het schrijven sla. Waar ik het vroeger puur en alleen voor de lol deed, heb ik nu de grote sprong gewaagd: ik ben mijn schrijfsels gaan ‘publiceren’ op het wereldwijde web. Het staat allemaal online, mensen kunnen het lezen. De vrijblijvendheid is er vanaf. Waar ik eerst alleen voor een eventuele toekomstige Maudy schreef, is nu alles wat ik hier schrijf openbaar. En dus ook door iedereen en alles te lezen of, beter gezegd, te beoordelen. Boem: insert de druk om te presteren.

Al dat vergelijkingsmateriaal helpt niet mee

Want dat is het hele punt. Er zijn zó ont-zet-tend veel blogs, de één nog beter en professioneler dan de andere. En stuk voor stuk schrijven ze geweldige artikelen. Tips voor dit, must-haves voor dat: het passeert allemaal de revue. De tools om zo snel mogelijk, zo veel mogelijk geld te verdienen met je blog vliegen je om de oren. Je SEO moet top zijn, je moet content creëren waar de lezer iets aan heeft. Waarom zou iemand het anders lezen? Je tekst moet trouwens niet te lang en niet te kort zijn. Oh, vergeet vooral niet om regelmatig te posten, dan weten je lezers wat ze aan je hebben. Wat je schrijft moet kloppen met de tijdsgeest, maar een andere blogger kan er niet net ook al over geschreven hebben: dan ben je een content stealer.

Maar het is niet alleen dat

Naast andere bloggers is WordPress natuurlijk ook nog zo lief om je een eindje op weg te helpen. Goedbedoeld geeft de leesbaarheidsanalyse me aan hoe mijn tekst ervoor staat. We gaan voor het groene, vrolijk-lachende poppetje dat aangeeft dat je tekst ‘goed’ is, en nemen geen genoegen met minder. Op de Flesch Reading Ease test moet minstens een 80.0 gescoord worden. De lijdende vorm moet vaak gebruikt worden, en beter zijn zowel de zin- als de paragraaflengtes perfect. Om over Yoast SEO nog maar te zwijgen. ‘Meer interne links, meer uitgaande links!’ ‘Er staan nog geen afbeeldingen op deze pagina!’ ‘De SEO-titel is te kort!’ Allemaal geen positieve kreten. Toch moet ik ernaar kijken, want als de SEO niet optimaal is, wie gaat dan ooit deze site vinden? Yoast biedt hier de helpende hand, je zou het haast zowel mijn beste vriend als mijn ergste vijand kunnen noemen.

Ik raak er gestrest van

Het maakt me benauwd. Continu check ik wat anderen schrijven, om er maar voor te zorgen dat ik niet toevallig over hetzelfde schrijf. En terwijl ik dat doe, vergelijk ik mijn schrijfstijl met die van andere bloggers. Wauw, wat schrijven zij mooi en ongecompliceerd. En haha, wat een leuke woordspeling tussendoor, daar was ik zelf nooit op gekomen. Schrijf ik eigenlijk wel leuk genoeg, goed genoeg? Is het fijn om mijn stukjes te lezen? Waarschijnlijk niet, want blogger X sleept de ene betaalde opdracht na de andere in de wacht, en blogger Y is voor de vierde keer in twee maanden op persreis. Maak ik dan in ieder geval mensen aan het lachen? Of zou dat meer het geval zijn als ik over onderwerp Z schrijf? En wat zeggen de Leesbaarheidsanalyse en Yoast, nu ik mijn eerste alinea’s af heb?

Je kunt je wellicht voorstellen dat het nogal vermoeiend is om zo met mijn blog mee bezig te zijn. Of met wat voor hobby dan ook, eigenlijk. Want dat is hoe het voor mij begon: als een hobby, een vrijetijdsbesteding. Maar wanneer ik gestrest en uitgeblust een stukje schrijf, met één oog op mijn tekst en met de andere op Het Groene (of ah shit, nee: oranje) Poppetje, voelt het niet als iets wat ik voor mijn eigen plezier doe. En dus pushte ik het allemaal weg, schreef ik maar gewoon niet want ik kon het toch niet goed genoeg doen…

Tot gister

Ik liep een beetje te ijsberen op de slaapkamer, twijfelend of ik misschien toch maar – met tegenzin – een maandoverzichtje in elkaar zou gaan knutselen. Ieder idee voor een artikel vlamde ik af in mijn eigen hoofd, het zou immers toch allemaal niet kunnen tippen aan de kwaliteit van al die andere bloggers. Wat hebben mensen nou aan mijn advies of mijn geneuzel? Ik heb zelf amper mijn leven op orde! Met een zucht plofte ik op mijn bed, waar ik vanuit mijn ooghoek een klein, polaroid-achtig kaartje op het dressoir spotte. Ik kwam overeind en keek eens goed. Het was een kaartje met daarop een blauwe banaan fel afstekend tegen een gele achtergrond, met daarboven de tekst ‘Enjoy the Difference‘. Ineens klikte het.

Enjoy the Difference

Geniet van de verandering. Geniet van het verschil. Ik heb toch helemaal geen blog gemaakt omdat ik precies wilde doen wat al die andere bloggers ook al doen? Wat is daar de toegevoegde waarde van? Dan had ik er net zo goed gewoon niet aan kunnen beginnen. En wilde ik toen per se gevonden worden door grote zoekmachines? Moest ik zo nodig een optimale SEO hebben? Nee, ik wilde slechts één ding: authentiek zijn. Ergens in mij was het vertrouwen, het geloof dat ik iets moois kan toevoegen. Iets dat het waard is om gelezen te worden, ongeacht wat de Leesbaarheidsanalyse, Yoast SEO of andere bloggers er ook van kunnen vinden. En ook al is het momenteel misschien diep weggestopt, ik weet dat het er nog zit. Ik hoef alleen maar genoeg stilte te creëren, naar binnen te richten, en mijn best doen te luisteren om het te kunnen horen.

Dus: ik stop

Ik ben er helemaal klaar mee. Ik stop met mezelf vergelijken, met constant beoordelen of ik het wel goed doe. Wat is een hobby als je er geen lol meer aan beleeft? Juist: een belemmering. Vanaf nu ga ik weer schrijven zoals ik het leuk vind. Ik volg mijn hart (lekker cliché) en doe waar ik me goed bij voel. En ja: natuurlijk wil ik leren, natuurlijk wil ik groeien als schrijver en als blogger. Maar ik ga niet langer mijn level 1 met iemand anders level 2384 vergelijken. Ik ga weer blogs lezen omdat ik het leuk vind, niet om mezelf mee naar beneden te halen. Al ben ik de enige die het leest (naast mijn vriend en moeder, hoi Tom en mam!), het maakt me allemaal niets uit: zolang ik er maar energie uit haal. Wat mijn schrijfstijl en blogniche nou eigenlijk zijn, daar kom ik gaandeweg wel achter. Of niet, maakt ook niet uit. Ik ga hoe dan ook eerst doen wat het allerbelangrijkste is: mega veel plezier beleven aan schrijven!

En ha! De bovenstaande paragraaf is tegen alle regels in lekker langer dan 150 woorden. Take that, Leesbaarheidsanalyse!

Liefs,
Maudy

Deze post heeft 13 reacties

  1. Wat een fijne en eerlijke blog!
    Ik las laatst eens een inspirerende Instapost die ons aanspoort om niet social media en blogs te lezen om te zien wat jij allemaal níet hebt, maar alleen om zelf geïnspireerd te raken en te genieten van het moois wat er wél is. Makkelijker gezegd dan gedaan, maar zo waar!
    Het is zo herkenbaar om op andere blogs te zien hoeveel geld iedereen eraan verdient en betaalde blogs produceert. Maar eerlijk gezegd, als bloggers alleen maar gaan schrijven voor de lezers en niet meer voor zichzelf, zou ik echt stoppen met blogs lezen. Ik ben benieuwd naar je toekomstige schrijfsels! Liefs

    1. Aaah hele fijne reactie, dankjewel! Ik probeer tegenwoordig ook alleen nog maar bloggers (en YouTubers, en Instagrammers, etc.) te volgen die ik inspirerend vind zonder er een slecht gevoel over mezelf bij te krijgen. Veel fijner inderdaad!

  2. Wat een stress, zeg! Ik negeer die leesbaarheidsanalyse dus echt altijd compleet, he. En Yoast, mwah, daar vul ik zeker de helft van de tijd geen focus keyword op in. Je leert vanzelf wel wat over SEO als dat je interesse heeft. Mijn blogverkeer komt voor zo’n 80% via Google, dus ik doe toch wat goed blijkbaar, haha.

    Ik vind je blog in elk geval erg fijn om te lezen. Doe lekker rustig aan en geniet van je nieuwe hobby 🙂

    1. Dankjewel, hele fijne reactie Audrey! Ik heb dus sinds deze post ook niet meer naar de leesbaarheidsanalyse en naar yoast gekeken, en het bevalt me erg goed!

  3. Goed dat je hebt beslist om je eigen ding te doen! Ik moet zeggen dat ik er niet zo’n last van heb. Ik schrijf maar gewoon en schrijf waarover ik wil. Als iemand dan toevallig al over dat onderwerp heeft geschreven, oké dan is dat zo. Ik probeer ook, zoals Siroon zegt, het werk van anderen te zien als een inspiratiebron. Verder ben ik totaaaaal niet bezig met SEO en ik schrijf vooral omdat ik het nog altijd super leuk vind. Ik ben blij dat er af en toe een bedrijf is dat mijn posts wil sponsoren maar als dat niet zo zou zijn, dan zou ik nog altijd schrijven. Lezers hebben denk ik nog altijd liefst dat de schrijver van de post een persoon is waarvan ze het gevoel hebben dat ze die een beetje kennen. Of dat er weinig ‘afstand’ is tussen de blogger en de lezer. Dat vind ik toch zelf wel fijn.

    1. Wat fijn dat je hier geen last van hebt! En ik ga me ook echt weer focussen op schrijven wat ik leuk vind en waar mijn hart sneller van gaat kloppen: het zou zonde zijn als ik me hierdoor laat tegenhouden. Dankjewel voor je opbeurende reactie in ieder geval!

  4. Ik schrok even bij ‘ik stop’. You go girl, don’t compare your chapter 1 to someone’s chapter 20!

    1. Hahaha neeee ik ga echt niet stoppen hoor, maak je geen zorgen! Dankjewel lieve Inge 🙂

  5. Goed zo! Ik moest het woord SEO ook nog googlen… Maar groot gelijk: het moet leuk voor jezelf zijn en eigenlijk alleen maar dat 🙂

    1. Zeker waar! Ik laat me nu ook weer vooral leiden door wat ik zelf leuk vind, en ik krijg er al meteen weer meer plezier in!

  6. Heel fijn dat je hier zo openhartig over bent. Ik herken die stress en druk ook wel een beetje, maar werk gelukkig in de digitale marketing. Dus ik weet heel goed waarom sommige bloggers zo groot zijn en dat ikzelf niet de stappen wil nemen om zo groot te worden. Net als jij wil ik vooral gewoon authentiek schrijven en mensen die het aanspreekt blijven vanzelf wel hangen.

    1. Dankjewel voor je reactie Lizzy! En dat scheelt zeker, als je weet waar andere bloggers hun ‘grootheid’ vandaan komt. Authentiek blijven schrijven lijkt mij toch nog altijd het leukste…

  7. Ooooh men, dit is allemaal ZO herkenbaar?! Ik heb dit al een hele tijd geleden los kunnen laten, gelukkig. En ik gun dat jou ook zoooo erg, want zoals ik al eerder schreef: it’s alllll about the fun! En als jij er fun in hebt, dan is jouw blog succesvol! Meer dan dat! Ik blog al sinds 2010 of zo (niet op mondetmoi hoor, ik heb allerlei blogs gehad waar toentertijd ook niemand van wist) en er was een tijd dat ik ZO graag wilde bereiken wat ‘alle anderen’ hadden. Ik wilde ook advertorials schrijven, artikelen opgestuurd krijgen, centjes verdienen. En tegenwoordig denk ik vooral: HOE LEUK DAT MENSEN REAGEREN <3 En vaak zo uitgebreid ook! Dat heb ik 10000 keer liever dan een opgestuurd paar schoenen, of iets dergelijks. Hihi. En daarnaast: ik schrijf alleen nog als ik zin heb. Dat is helaas niet zo vaak, maar als het er is dan geniet ik er echt van. And you should do the same girl, want jij bent jij en jouw schrijfstijl en blog zijn echt uniek en leuk!

Geef een reactie