Levenslessen van Diesel de kat

Afgelopen weekend was ik ‘er even lekker tussenuit’ (hoe burgerlijk!) met mijn vriend. We belandden via AirBnB in het Haagse huisje van een vrouw die zelf het weekend weg ging. De enige voorwaarde: we moesten voor haar kat, Diesel, zorgen. Als echte dierenvriend vond ik dit natuurlijk geen probleem (hoera, een dier om tegenaan te kletsen!), maar wat bleek nou? Het heeft me ook nog wat wijsheid opgeleverd!

In de eeuwige strijd tussen katten en honden, zou ik mezelf altijd beschrijven als een hondenmens. Ze zijn loyaal, luisteren (meestal) goed, en gaan spontaan kwispelen als je met een enigszins hoge stem tegen ze praat. Als het aan mij lag had ik dan ook al eeuwen een hond gehad, maar terwijl vriendlief coschappen loopt en ik god-weet-wat in het verschiet heb, is dat niet zo’n praktisch idee. Hoe dan ook: ik hou van honden, en zal steevast honden boven katten verkiezen.

Dus toen ik dit weekend voor een kat ging zorgen, was ik aanvankelijk vrij sceptisch. Sure, het zou sowieso wel goed komen, en natuurlijk zou ik Diesel af en toe een vriendelijke aai over de bol geven, maar veel meer dan dat had ik er niet van verwacht. Het was immers een kat, en ik ben nou eenmaal geen kattenmens, dacht ik. Je kunt je daarom wel voorstellen hoe verbaasd ik was, toen ik aan het eind van het weekend met een brok in mijn keel afscheid moest nemen van deze dame (jawel: Diesel is een vrouwtje). Niet alleen was ik enorm enthousiast geworden over dit kleine, harige wezentje, nee, ik had ook nog wat levenslessen in mijn zak gestoken aan het eind van ons bezoek. Na het zorgvuldig observeren en analyseren van Diesels gedrag was ik erg onder de indruk, en omdat ik de misselijkste niet ben, deel ik deze met jullie. Komt ‘ie:

1. Diesel ontvangt je met open armen pootjes

Vanaf moment één was het duidelijk: Diesel was blij dat we er waren. We stonden nog amper in de woonkamer toen Diesel ons luid kwakend (daarover later meer) tegemoet kwam en ons kopjes tegen onze benen gaf. Ze liep heen en weer, van Tom naar mij en weer terug. Een zeer uitgebreide, vrolijke begroeting. Er was geen twijfel over mogelijk: Diesel vond deze nieuwelingen gezellig en we waren van harte welkom. Geen vooroordelen, geen sceptische houding, niets over ‘respect verdienen’. Van de kat uit de boom kijken (ghehe) was hier geen sprake. In plaats daarvan had ze een open houding en was het ‘aardig tot het tegendeel bewezen is’. Fijn, zo’n enthousiaste verwelkoming.

2. Diesel accepteert complimentjes zonder weerwoord

Stil zijn is niet echt mijn ding. Stil zijn tegen dieren nog minder. Aan één stuk door tetterde ik Diesel de oortjes van haar kattenlijf. ‘Wat ben jij een mooi meisje! Wat ben jij lief! Oooooh wat ben jij een stoere dame! Jij onwijs lekker ding! Je bent zo lekker zacht!’, om maar een kleine greep uit alle complimentjes te noemen. En Diesel? Die accepteerde alles gewoon. Liet het over haar heen komen. Geen enkele keer kreeg ik een verbaasde ‘nou maar de kat van hiernaast die heeft echt veel betere snorharen dan ik hoor’. Ook geen ‘neee joh, echt? Deze vacht, zacht? Pfff nee joh, dit is echt een oud vodje, heb ik even snel aangeschoten’. Nope, Diesel knorde en purde stabiel door al mijn lofzang heen. Sterker nog, ze was nauwelijks onder de indruk – waarschijnlijk omdat ze al lang wist hoe fabulous ze is.

3. Diesel kwaakt als een eend

Tijdens ons warme onthaal viel één ding al snel op: Diesel maakt een bijzonder geluid. Het lijkt geenszins op het miauwen wat je gewend bent van katten. Nee, als ik het geluid moet omschrijven komt het nog het meest in de buurt van kwaken. Kwaken als een eend. That’s right, waar bijna alle andere katten lekker mauwen, heeft Diesel een ander stemgeluid. Ze klinkt niet zoals de meesten van haar soortgenootjes, maar doet lekker haar eigen ding. Wát een verademing! Diesel doet niet strikt wat er van haar verwacht wordt, en doet geen enkele moeite om dat onder stoelen of banken te steken. Ze is gewoon haar kwakende zelf – good for her.

4. Diesel vraagt om aandacht

Om nog even verder te gaan op dat kwaken: dat doet Diesel vaak. En hard. Diesel vraagt openlijk om aandacht. Ze begint subtiel, duikt overal op waar jij ook bent en dwarrelt daar vervolgens een beetje om je heen. Geleidelijk aan wordt het iets minder subtiel en begint ze te kwaken. En als zelfs dat niet werkt? Dan springt ze op je schoot, loopt ze voortdurend tegen je been aan, of gaat ze zelfs in je nek liggen. Diesel laat van zich horen. Geeft duidelijk aan dat ze genegenheid en affectie wilt. Diesel komt op voor zichzelf en haar behoeften, en aarzelt niet om te vragen om wat ze nodig heeft. Oh, en ze zegt ook geen sorry voor haar behoefte aan aandacht. Ze is immers een dier van vlees en bloed, en aandacht is haar goed recht.

5. Diesel vergeeft snel

Door gebrek aan wederzijdse kennis van elkaar, hadden Tom (aka mijn vriend) en Diesel een kleine botsing na de eerste ontmoeting. Tom aaide Diesel terwijl Diesel zichzelf wilde wassen. Diesel was daar niet van gediend en zodoende ontving Tom een uithaal en een hap. Een flinke domper voor beide partijen, want nog geen vijf minuten daarvoor lag Diesel tevreden in Toms nek. Wat Tom betreft was de vriendschap nogal bekoeld, en het duurde even voor hij zich over het voorval heen kon zetten. Diesel, daarentegen, leek het hele incident twee minuten later alweer te zijn vergeten. Ze bleef lekker dicht bij Tom liggen, en keek nog altijd vol affectie naar hem (wat misschien lichtelijk anders geïnterpreteerd werd door de tegenpartij, ik citeer: “doe eens niet zo mega judgmental” – Tom tegen Diesel, 2019). Ze liet één klein voorval niet meteen de hele relatie verpesten, en koos voor een ‘vergeven en vergeten’-aanpak. Erg bewonderenswaardig.

Slimme kat dus, die Diesel

Kortom: ik (en jij misschien ook?) kan nog veel leren van Diesel! Wees onbevooroordeeld en optimistisch, accepteer complimentjes, maak je eigen geluid (en laat het horen), vraag om wat je nodig hebt, en vergeef, blijf niet hangen in het verleden. Nooit gedacht zoveel wijsheid uit één harig wezentje te trekken. Oftewel: be smart, be like Diesel.

Als je moest kiezen, wat ben jij dan, een kattenmens of een hondenmens? En heb jij wel eens zulke goede lessen uit (huis)dieren weten te halen? Vertel me er alles over!

Liefs,
Maudy

Deze post heeft 5 reacties

  1. Haha, wat een heerlijk stukje! Ik ben SOWIESO team hond, maar Diesel klinkt wel als een toffe kat.

  2. Ook team hond hier maar ik vind katten wel heel mooi! Alleen geen fan van die klauwen :p

    1. Ook team hond hier maar ik vind katten wel heel mooi! Alleen geen fan van die klauwen :p Dat doet me er aan denken dat ik ook ooit eens zo’n soort post ben begonnen maar nooit heb afgemaakt. Eens zien of ik bij onze honden nog wat wijsheden kan verzamelen!

  3. Wat ik vooral bewonderenswaardig vind aan katten is hoe ze volledig hun eigen plan trekken. Als ze zin hebben om te kroelen, komen ze kroelen. Als ze zin hebben om te slapen, slapen ze. En heeft het baasje andere plannen? Dan heeft het baasje pech. 😀 Sterker nog, volgens mij hebben katten totaal geen boodschap aan het begrip “baasje”. En dat vind ik prachtig. (In tegenstelling tot hondenmensen, denk ik.)

  4. Haha ‘aardig zijn tot het tegendeel bewezen is’… mooi 🙂 Ga ik ook meer doen! Ik ben hartstikke allergisch voor katten, dus team hond all the way.

Geef een reactie