Ik ben… verhuisd, stagiair, ziek geweest: even bijkletsen

Pfoe, dat was een lange radiostilte. Ken je dat, dat je een tijdje iets laat liggen, omdat iets anders prioriteit heeft? En dat je dan, nadat je het veel te lang hebt laten liggen, niet meer weet waar je moet beginnen? Yup, that’s me right now. Maakt niet uit, ik ga gewoon een poging tot een update wagen. Dus, waar zal ik eens mee losbranden?

Van het Zuiden naar het Centrum

Het is inmiddels al bijna twee maanden geleden dat ik met een enorme oranje koffer de trein instapte om te verhuizen naar Utrecht. De zomervakantie zat erop, ik had net met m’n commissie een aantal prachtige feestjes neergezet tijdens de INKOM, en voor ik het wist was het moment echt daar: ik ging verkassen. Weg uit Maastricht, op naar Utrecht. Hoe vond ik dat? Hmm, gemixte gevoelens. Aan de ene kant was ik onwijs blij. Ik wist dat ik Utrecht leuk zou gaan vinden, dat ik niet meer standaard het label ‘vervelende student’ zou hebben, en het voelde alsof ik eindelijk weer vooruit kwam. Aan de andere kant liet ik wel een supertoffe periode (mijn eerste keer samenwonen!) achter mij, waar ik heel veel plezier uit heb gehaald. Oh, en had ik al verteld dat het appartement echt hemels was? Kortom: een hoop te verwerken.

Van samenwonen naar studentenhuis

Niet alleen woon ik nu niet meer samen met de allerleukste huisgenoot, nee, ik woon weer in een studentenhuis. En dan ook meteen een typisch, oud, hoogstwaarschijnlijk niet brandveilig studentenhuis. Waar ik eerst een heel appartement deelde met alleen mijn vriend, deel ik nu een keuken en badkamer met vijf anderen. Een huiskamer is er niet: ik moet het doen met de 11 vierkante meter die mijn kamer rijk is. Nu heb ik het geluk dat ik er leuke huisgenootjes gratis en voor niks bij kreeg, en dat het een hartstikke fijn kamertje is. Maar het is wel even schakelen. Oh, en de vier muizen die ik ben tegen gekomen waren op zijn zachtst gezegd geen welkome verrassing.

Van student naar stagiair

Nog zo’n omschakeling: van student naar stagiair. Waar ik eerst praktisch iedere dag uit kon slapen en lekker m’n ding kon doen (of laten) wanneer ik maar wilde, heb ik nu een netjes 9-tot-5 ritme. Iedere ochtend gaat de wekker om 7 uur en ben ik om 9 uur op m’n werk te vinden. Ook dat was even wennen, maar wauw, wat bevalt het me goed! Ik had van te voren al wel een beetje verwacht dat ik het fijn zou vinden om in de praktijk bezig te zijn. Dat het me zó goed zou bevallen, daar had ik niet van durven dromen. Nu is het bedrijf waar ik stage loop ook wel echt een fijn bedrijf, en krijg ik hier de mogelijkheid om me op een snel tempo goed te ontwikkelen. Het idee was dat ik deze stage zou doen om erachter te komen of ik wilde gaan werken of dat ik wilde verder studeren. Het antwoord is maar al te duidelijk: ik wil afstuderen en hoppa, aan de bak!

En als kers op de taart: ziek geweest

Oef, wat was dat naar. Normaal ben ik nóóit ziek, maar nu was het bingo. Plotseling van koorts naar grieperig, naar buikgriep, naar snotverkouden: ik heb het allemaal afgevinkt. Ik ben een flink aantal dagen compleet uit de running geweest. De dagen bestonden uit in bed liggen, waar ik moeite had met een comfortabele houding vinden omdat ik zo misselijk was. De enige positie die wat verlichting gaf? Op mijn rug, handen boven mijn hoofd, terwijl ik ademhalingsoefeningen deed. Je snapt het al: dit was (zacht uitgedrukt) geen feest. Inmiddels ben ik er weer bovenop, en heb ik hernieuwde energie. Gelukkig maar, want pfoh, wat heb ik me beroerd gevoeld.

‘Maar Maudy, hoe gaat het nu ècht met je?’

Dat is de vraag die mensen om me heen op dit moment vaak stellen, en die ik mezelf ook regelmatig stel. Want zoveel veranderingen, dat kan best heftig zijn, toch? Truth be told: dat is het ook. Ik merk dat ik de laatste tijd best snel overprikkeld ben, en meer rust nodig heb dan ‘normaal’. Ook ben ik van nature al best gevoelig voor seizoensverandering. Dat het ineens zo koud en herfstachtig is, helpt dus niet mee. Ook het feit dat al mijn vriendinnetjes en natuurlijk mijn lieve vriend nu op zo’n grote afstand zitten, is niet altijd even makkelijk. Ik vind het jammer dat ik niet na het werk even een avondje lekker kan klagen met thee en een dekentje op de bank bij een vriendin. Nieuwe sociale contacten opbouwen is leuk, maar ook erg intens. De schakeling die ik gemaakt heb, lijkt soms een verschil tussen dag en nacht.

Toch ben ik wel erg tevreden op dit moment. Laatst zat ik een beetje in de put en voelde ik me nogal eenzaam, toen ik de volgende quote las:

Which do you want – the pain of staying where you are, or the pain of growth?

Ineens klikte het. Groeipijn, maar dan de mentale vorm ervan. En ja, dan heb ik toch honderd keer liever de pijn van het groeien!

It’s a wrap!

Nou lieve dames en heren, daar heb je ‘m: de update. Ik heb echt geprobeerd hem kort en bondig te houden, en ben best tevreden met mijn poging. Om het niet meer zo ver te laten komen, ga ik nu ècht proberen vaker van me te laten horen. Dit is immers mijn plekje op het wereld wijde web, zonde om dat te verwaarlozen toch? Dus bij dezen: (hopelijk) tot snel!

Liefs,
Maudy

Deze post heeft 4 reacties

  1. Welkom terug! Fijn dat je stage zo goed bevalt! Wat voor dingen doe je nu? Ik ben even kwijt wat je nou studeerde – als je dat ooit hebt verteld, haha. Wel balen dat je even zo ziek bent geweest.

  2. Wat een grote update! En inderdaad onwijs veel veranderingen. Lekker genieten nu (alleen niet van de muizen bah!) en idd proberen een nieuw fijn ritme te vinden 🙂 Veel plezier/succes met wennen!

  3. Klinkt erg hectisch allemaal, maar ook goed. Groei zo verder! (Hopelijk wel met iets minder pijn.)

  4. Welkom terug! En wat een mooie manier om er tegenaan te kijken: groeipijn. Die ga ik onthouden! Zoveel veranderingen in zo’n korte tijd.. heel logisch dat je dan af en toe mega moe bent. Als iemand die naar de andere kant van de wereld verhuisde (een beetje net als jij dus) kan ik vooral aanraden om jezelf lekker te pamperen 🙂 En geniet van je nieuwe stadsie! Er is altijd genoeg leuks te doen in Uutje. Ben je van plan daar te blijven?

Geef een reactie